У ток-шоў Белсату пра Бітву пад Оршай доля састарэлых тэзісаў, сумнеўных сцвярджэнняў і фактычных памылак недаравальна высокая. На старонках Газеты ARCHE дэбютуе гісторык Аляксандр Казакоў.

Навіна ад міністэрства інфармацыі, што да канца 2020 года на тэлебачанні павінна быць не менш за 30% беларускага кантэнту, аказваецца не навіна, а паўтарэнне заявы, якую год назад зрабіла тагачасная кіраўніца адміністрацыі прэзідэнта Беларусі Наталля Качанава. Васіль Герасімчык – аб тым, дзе канчаецца інфармацыя і пачынаецца маніпуляцыя.

Большасць беларусаў ведае пра сваю краіну і свой народ па данясеннях з “рускага свету”, таму іх уяўленні пра сваю культуру грунтуеца на імпартаваных з Усходу стэрэатыпах. Піша Віталь Станішэўскі.

Расійскі падарожнік 200 гадоў назад назваў беларусаў "дзікімі еўрапейцамі". Трапны, хоць і парадаксальны выраз, у тым ліку таму, што Еўропа застаецца для нас ментальным канструктам, і мы інстынктыўна аддаём перавагу "парадку" і "чысціні", а не свабоде і грамадзянскім вартасцям.

Мова ўсходняй Беларусі пачатку XX ст. — Магілёўшчыны і прымежных раёнаў Смаленшчыны — багатая скарбамі, значнасці якіх мы яшчэ да канца не ўсведамляем. Піша Леў Глушыцкі.

Вульгарызмы і сэксізмы – натуральная частка нашай мовы, а адваротны бок папулярнай міталёгіі аб яе чысьціні  – уяўленьне аб яе беднасьці і нераспрацаванасьці. Піша Ўладзіслаў Гарбацкі.

Выраз "гаварыць на мове" недапушчальны, а яго тыя, хто яго адстойвае, ужывае здзеклівую і агрэсіўную рыторыку. Піша Стась Раманчук.

Улада вядзе працу над новым праектам Канстытуцыі ў атмасферы строгай сакрэтнасці. Мэта праекту ясная — забяспечыць транзіт улады “ў правільным кірунку”. Таму палітычныя праціўнікі не павінны нічога ведаць пра гэтую працу.

Адыход ад кананічнага вобраза Кастуся Каліноўскага савецкага часу – рэч непазбежная, бо гэты вобраз стаў неад'емнай часткай мас-культуры і звязанай з ёй індустрыі. Піша Васіль Герасімчык.