Хоць працэсы вымірання вёскі і ўрбанізацыі краіны зайшлі занадта далёка, улады не пойдуць на радыкальную тэрытарыяльную рэформу. Максімум нас чакае ліквідацыя якога дзясятка апусцелых беларусіх раёнаў. Піша гісторык Андрэй Павач.

У сваім эсэ вядомы беларускі пісьменьнік Альгерд Бахарэвіч тлумачыць, чаму ён пакінуў учарашні агульны сход Беларускага ПЭН-Цэнтру, і не хавае пачуцьцяў горычы і расчараваньняў, якія не пакідаюць яго і сёньня.

Высновы з запальчывых дэбатаў, якія выклікаў адкрыты ліст хрысціянскага пісьменніка Паўла Севярынца, робіць новы аўтар газеты "ARCHE" Вячаслаў Залуцкі.

Скарбы – не рэдкасць для Беларусі. Імі нікога не здзівіш, але на пачатку тыдня ў Менску з’явілася значна больш рэдкая знаходка – скарб, які змяшчаў не рэальную, а сімвалічную каштоўнасць.

Цэлыя народы, якія гадамі і дзесяцігоддзямі жывуць пры рэжымах, дзе правы і свабоды абмежаваныя, праз пэўны час здабываюць волю. А потым не ведаюць, што з гэтым рабіць. Таму і такія частыя ў свеце рэцыдывы аўтарытарызму, калі вызваленчыя рэвалюцыі, за якімі сочыць і якім шчыра спачувае ўвесь дэмакратычны свет, завяршаюцца ўрэшце прыходам новай «моцнай рукі». 

Уручэння Нобелеўскай прэміі па літартуры гэтым разам давялося чакаць два гады. Мінулы раз перапынак рабілі з-за Другой сусветнай вайны, цяпер – з-за сэксуальнага і карупцыйнага скандалаў.

Брамную вежу цяпер упрыгожваюць 12 партрэтаў, сярод якіх Стэфан Баторый.

На «Дажынкі» грошы ёсць, на помнік — не. Сёлета Крэўскі замак застаўся без фінансавання.