Артыкулы па тэме «gistarychnaya-palityka»

Ці не таму прысутнасць беларусаў была самай масавай на урачыстым перапахаванні астанкаў Кастуся Каліноўскага і яго паплечнікаў, што для нас гэта было не толькі актам ушанавання, але і пакаяння? Піша Інэса Кур'ян.

Вільня стала «нашай» падчас перапахавання парэшткаў паўстанцаў 1863—1864 гадоў . Такога масавага беларускага мерапрыемства ў гэтым горадзе не было з сакавіка 1944 года, калі там прайшлі ўрачыстыя хаўтуры пісьменніка Францішка Аляхновіча. Піша гісторык Аляксандр Пашкевіч.

Аўтар не хавае свайго расчаравання ад новай кнігі пра Брэст-Берасце, у якой ігнаруюцца сляды дарасійскай гісторыі гораду і рэгіёна, а таксама затушоўваецца векавая прысутнасць іншых культур і традыцый.

Стаўленне да сталінскіх рэпрэсій натуральным чынам звязанае са стаўленнем да асобы Сталіна. І апошнія тэндэнцыі ў гэтым плане не могуць не трывожыць.

Урачыстая жалобная цырымонія зойме тры дні, а пахаванне ў крыпце на віленскіх Могілках Росы адбудзецца 22 лістапада.

Каліноўскі быў героем і міфам беларускага нацыянальнага руху, а цяпер, калі знойдзены ягоныя парэшткі, стаў яшчэ і сакральным аб'ектам.

У рэканструкцыі ваенных падзеяў розных эпохаў няма нічога незвычайнага. Гэта свайго роду выкід адрэналіну без асаблівай рызыкі для жыцця і здароўя. Зусім інакш у апошні час выглядае справа з Другой сусветнай.

Роўна тыдзень таму беларускі сегмент Сеціва нечакана выбухнуў гарачымі дыскусіямі аб магчымасці перапахавання парэштак нашага нацыянальнага героя Кастуся Каліноўскага (знойдзеных на Замкавай гары ў Вільні два гады таму), не ў Літве, а ў Беларусі.