Артыкулы па тэме «kultura-movy»

Эдуард Лімонаў, які днямі адыйшоў у лепшы свет, аўтар не толькі вядомых раманаў і палітычных памфлетаў, але і слэнгавага слова "цішотка". Праўда, у расейскай мове яно не надта прыжылося, чаго не скажаш пра "навамову" новаспечаных адраджэнцаў.

Зацемкі на тэму "культура мовы"  – гэта займальная форма, часам агітацыя і прапаганда, часам эмоцыі, часам выкладанне прыватнага досведу.  Не варта чакаць ад іх захавання строгіх навуковых стандартаў. Піша Юрась Пацюпа.

Сваё важкае слова ў бурлівай дыскусіі, якая не першы тыдзень ідзе ў сацыяльных сетках, як правільна – «гарбата» ці «чай», «чайнік» ці «імбрычак» і г.д. – прамаўляе Юрась Пацюпа.

Знайшлі мужнасць гаварыць па-беларуску? Знайдзіце мужнасць не слухаць розных самазваных аўтарытэтаў, якія тлумяць вашу галаву. Піша Сяргей Запрудскі.

Мова ўсходняй Беларусі пачатку XX ст. — Магілёўшчыны і прымежных раёнаў Смаленшчыны — багатая скарбамі, значнасці якіх мы яшчэ да канца не ўсведамляем. Піша Леў Глушыцкі.

Вульгарызмы і сэксізмы – натуральная частка нашай мовы, а адваротны бок папулярнай міталёгіі аб яе чысьціні  – уяўленьне аб яе беднасьці і нераспрацаванасьці. Піша Ўладзіслаў Гарбацкі.

Выраз "гаварыць на мове" недапушчальны, а яго тыя, хто яго адстойвае, ужывае здзеклівую і агрэсіўную рыторыку. Піша Стась Раманчук.

Пётра Садоўскі — выбітны лінгвіст, заслужаны грамадскі і палітычны дзеяч. Яго артыкулы “Час одуму” і “Перакладчыцкі Алімп без рэдактара”, якія падзяляе часавая дыстанцыя ў 30 гадоў, выклікалі бурныя спрэчкі і абмеркаванні. І гэта таксама цалкам заслужана, падсумоўвае Сяргей Запрудскі.

Выраз "Гаварыць на мове" мае пэўную традыцыю ўжывання, насуперак меркаванням моўных нармалізатараў. Піша Сяргей Запрудскі.

Уплывы рускай мовы на беларускую – гэта не толькі бескантрольныя запазычанні і скажэнне сэнсу слоў (пераклады з памылкамі). Апафеоз усяго гэтага – ператварэнне слова “мова” ў імя ўласнае для беларускай мовы. Піша новы аўтар Газеты ARCHE Віталь Станішэўскі.