Меркаваньні

Цэлыя народы, якія гадамі і дзесяцігоддзямі жывуць пры рэжымах, дзе правы і свабоды абмежаваныя, праз пэўны час здабываюць волю. А потым не ведаюць, што з гэтым рабіць. Таму і такія частыя ў свеце рэцыдывы аўтарытарызму, калі вызваленчыя рэвалюцыі, за якімі сочыць і якім шчыра спачувае ўвесь дэмакратычны свет, завяршаюцца ўрэшце прыходам новай «моцнай рукі». 

Уручэння Нобелеўскай прэміі па літартуры гэтым разам давялося чакаць два гады. Мінулы раз перапынак рабілі з-за Другой сусветнай вайны, цяпер – з-за сэксуальнага і карупцыйнага скандалаў.

Апошнія тыдні нарастае хваля нейкіх фобій, звязаных з перапісам, часам даходзіць ледзь не да заклікаў байкоту. Не сказаць, каб гэтыя страхі былі зусім беспадстаўныя

Кожны новы перапіс фіксуе істотнае змяншэнне ў Беларусі беларускамоўных людзей. Ці трагедыя гэта і ці варта рупліўцам беларушчыны з-за гэтага апускаць рукі? Думаю, не.

Каліноўскі быў героем і міфам беларускага нацыянальнага руху, а цяпер, калі знойдзены ягоныя парэшткі, стаў яшчэ і сакральным аб'ектам.

У рэканструкцыі ваенных падзеяў розных эпохаў няма нічога незвычайнага. Гэта свайго роду выкід адрэналіну без асаблівай рызыкі для жыцця і здароўя. Зусім інакш у апошні час выглядае справа з Другой сусветнай.

Роўна тыдзень таму беларускі сегмент Сеціва нечакана выбухнуў гарачымі дыскусіямі аб магчымасці перапахавання парэштак нашага нацыянальнага героя Кастуся Каліноўскага (знойдзеных на Замкавай гары ў Вільні два гады таму), не ў Літве, а ў Беларусі.

Джон Болтан — гэта самы высокапастаўлены амерыканскі чыноўнік, які наведаў Беларусь цягам кіравання Аляксандра Лукашэнкі. Візіт дарабцы Трампа ў Мінск акрэслівае новыя стандарты Захаду...