Рознае

Твор пісьменніцы Камілы Цень "Я прыду за табой у аўгусце" – першы ў беларускай літаратуры, напісаны трасянкай. У 2019 ён нават трапіў у лонг-ліст намінантаў на прэмію Гедройця.  Праблема, аднак, у тым, што ў творы Камілы Цень 0% беларускай лексікі (дакладней 100% рускай), акрамя тых выпадкаў, калі гераіня яўна маркіруе словы як беларускія. Піша Віталь Станішэўскі.

Выраз "Гаварыць на мове" мае пэўную традыцыю ўжывання, насуперак меркаванням моўных нармалізатараў. Піша Сяргей Запрудскі.

Уплывы рускай мовы на беларускую – гэта не толькі бескантрольныя запазычанні і скажэнне сэнсу слоў (пераклады з памылкамі). Апафеоз усяго гэтага – ператварэнне слова “мова” ў імя ўласнае для беларускай мовы. Піша новы аўтар Газеты ARCHE Віталь Станішэўскі.

Пра мастацтва, у якім пяшчоту ўвасабляюць нейлонавыя камбінашкі, а не фальклорныя строі, а волю, давер і адкрытасць 
– адсутнасць цеснай вопраткі на голым целе, піша Паўліна Каржакова.

Надпіс “зніжкі за мову” у адной раённай студыі татуіроўкі выклікаў абурэнне часткі актыўных у інтэрнэце "сапраўдных рупліўцаў беларушчыны". Аб тым, наколькі апраўдана такая рэакцыя, разважае новы аўтар газеты ARCHE, лінгвіст Сяргей Запрудскі.

Наш эратызм – не вясёлы і гуллівы па-амерыканску. Ён безвыйсцёвы, закупораны саўком. Піша Паўліна Каржакова.

Новы аўтар газеты ARCHE Леў Глушыцкі ўважліва пачытаў зборнік «Дзяльба кабанчыка» і дзеліцца сваімі думкамі, якія словы з твораў Віктара Карамазава варта ўжываць шырэй.

Горад Мінск – сталіца еўрапейскай краіны, незалежнасць якой была абвешчана амаль 30 гадоў таму назад. Але, калі прыгледзецца, у гэтай краіне выдаюцца дзясяткі газет, чые назвы ўсё яшчэ адсылаюць да савецкай эпохі, а некаторыя – да часоў расійскага царызму. Піша Інэса Кур'ян.