Нават многія праціўнікі сённяшняй улады цвёрда ўпэўненыя: прыватныя ВНУ з’яўляюцца звычайнымі «шаражкамі», установамі па адмыванні грошай, а ўзровень выкладання там пакідае жадаць лепшага. Яны маюць рацыю толькі часткова, а  інцыдэнт у Мінскім Інавацыйным універсітэце — добрая нагода яшчэ раз аб’ектыўна глянуць на праблемы прыватнай вышэйшай адукацыі ў Беларусі.

Беларускія навукоўцы ўжо не першы год стаяць перад цяжкім выбарам: або ўбудавацца ў існуючую акадэмічную сістэму і спакойна рабіць кар'еру, або самім пракладаць сабе шлях на свой страх і рызыку... Пра трагічныя лёсы тых другіх разважае Інэса Кур'ян.

Аглядальнік Газеты ARCHE Вячаслаў Залуцкі расказвае, на якія фільмы, паказаныя на сёлетнім "ЛІстападзе", варта было звярнуць увагу.

Учарашняя вечарына на менскім пляцы Волі выклікала неабыякі рэзананс. Пра яе ў цэлым спачувальна выказаліся многія беларускія палітыкі і грамадскія дзеячы. Аглядальнік Газеты ARCHE Валер Булгакаў не падзяляе іх аптымізму.

Як супрастаяць моўнай моўнай русіфікацыі беларусаў у сітуацыі, калі беларуская дзяржава ніяк не перашкаджае гэтаму працэсу? Проста грамадзянскіх ініцыятыў недастаткова, важна працаваць з найважнейшай мэтавай групай -- дзецьмі і моладдзю, ад якіх найперш і залежыць, ці застанецца нашай мове месца ў нашай дзяржаве.

У сувязі з разьвіцьцём новага інтэрнэт-праекту часопіс "ARCHE" шукае на сталую працу рэдактара аддзелу грамадзка-палітычных навінаў (поўная занятасьць).

У “Ночы расстраляных паэтаў” у Курапатах і “Ланцугу памяці” каля будынка КДБ узяло ўдзел небагата людзей. Аб тым, што замінае беларусам падняць галаву, разважае новы аўтар газеты ARCHE Сяргей Саланкевіч.

Пра тое, што цікавага і вартага выйшла апошнім часам у выдавецтве “Лімарыус”, расказвае яго дырэктар Марына Шыбко. 

У сёлетнім кінафестывалі "Лістапад" бярэ ўдзел дакументальны фільм "Сведкі Пуціна" рэжысёра Віталя Манскага. Яго паказы адбыліся ў 56 краінах, але нідзе пры фінішных сцэнах фільма не было такой трагічна маўклівай залі, як у Беларусі.

У чым прычына таго, што "Ноч расстраляных паэтаў" у Курапатах сёлета адведалі амаль выключна пісьменьнікі і грамадзкія актывісты, а звычайныя людзі праіграравалі? Страх? Дзяржава? Абыякавасьць? Лянота? Постмадэрнізм? Постпраўда?